Pozie

Muziek
 
 
Jij
maakte me deelgenoot
van dat grotere,
dat hogere,
dat
bijna ongrijpbare
wat zo schitterend vertolkt wordt
in eeuwenoud notenschrift.
Wat begenadigde meesters
in heel andere tijden
zochten
in hun hart
voelden
in het diepst van hun ziel
en trachtten
weer te geven in hun levenswerken,
dat schonk jij mij.
Het bijna onuitlegbare
vertaalde jij voor mij.
En het sloeg in als een bom.
Opende tot dan toe gesloten deuren
van waarachter herkenning losbrak.
Herkenning
van zoete gelukzaligheid door hoogverheven schoonheid
maar ook
de wee pijn van allerdiepste smarten.
Losgewoeld
en in vlam gezet,
ten diepste geraakt
zo
laat je me achter...
En ik voel
dankbaarheid
dat dit mocht gebeuren.
 
 
 
 
 
Vingers
soms beukend
dan weer strelend
over het wit en zwart
en
bijna dansende
voeten
doelgericht aangestuurd
door hart en hoofd
n
te worden
met het tin en hout
om
vaak eeuwenoud notenschrift
te vertalen in
tedere lichtheid
of verscheurende melancholie
van serene intimiteit
tot hartstochtelijke passie.
Pure Liefde
die de hoogste gewelven
en ons hart ten diepste
raakt.
 
 
 
 
 
Hoe ver te gaan?
Waar eindigt genieten?
Hoe diep of hoog of breed
is mijn reikwijdte?
Kan er nog meer bij?
 
Ik kan er met mijn verstand niet bij!
 
 
 
 
 
Vanuit de diepste diepten
vanuit merg en been vandaan
zoekt de muze een weg.
 
Langs ziel en zaligheid aanzwellend
is er geen houden aan
en zal de stem het gemoed ontluchten
wanneer gezang
de mond verlaat.
 
 
 
 
 
Muziek, wat doe je met me
Waar breng je me
Naar heerlijke warme oorden
onbereikbaar voor fiets of boot
met onverwachte uitzichten
diepe onbekende kloven
en dreigende afgronden
of verloren zijwegen
die me doen leven en voelen.
Een grote wijde wereld van vervoering
verstilde stranden
ruige vervaarlijke klippen
rumoerige drukte maar ook
afgelegen bankjes.
 
Mijn verlangen aangewakkerd
mijn honger gestild
mezelf hervonden
keer ik huiswaarts.
Of was ik daar thuis,
waar ik node afscheid nemen kon
en zo vervuld van terug keer.
Telkens opnieuw.
Muziek, wat doe je met me
Waar breng je me.
 
 
 
 
 
Spreekt hier mijn ziel?
 
Soms
overkomt het me
zomaar
door muziek
die ene
overgevoelige snaar in mij
wordt geraakt
zinderende golven
stromen door elkaar
en ijlen langzaam na.
Ik ben gevoel
ik wordt als van glas
of van water
ik huil
ik leef
ik ben.