PoŽzie

Chaja PoŽziegroep
(Verwerkingskunst rond kanker)
 
Onderdeel van de bundel: "En toen kwam het naar buiten"
 
 
(Voor Marian  -1-)
 
't Is een herinnering
zoals zo vele
maar deze ene...
 
Familiefeestje
of tijdens de afwas.
 
Zů vanzelfsprekend
die eerste stem voor jou.
 
 
 
 
 

(Voor Marian  -2-)
 
Elsje en Marijke.
 
Geur van mollig poppenvlees
en stugge stukgewassen haartjes
onder mutsjes uitgekruld.
Het borstelen klinkt nog zo vertrouwd.
Door jouw handjes in bedje gestopt.
Door mijn handjes in badje gewassen.
Door onze handjes geopereerd
getuigen de littekens
onder rood en bruin gehaakte jurkjes
van onze moeder gekregen.
 
Elkaar uit het oog verloren
bij het verlaten van het ouderlijk huis.
 
Sinds jij er niet meer bent
zitten zij weer
als twee zusjes
beentjes naar voren gedraaid
herenigd in mijn stoel
alsof de tijd heeft stilgestaan.                                                 
 
 
 
 
 
(Voor Marian -3-)
 
Jouw zoektocht naar het ware
naar de reden achter de rede
diepgaand aaangegaan.
 
Heilige woorden
rituelen
oefenen in diep
en stil
samen en alleen
bewustwording
verwondering
verlichting
vrede.
 
Dan
sluipt onhoudbaar
die vijand bij je binnen.
 
Met liefde als jouw krachtig pantser
stond je hem te woord.
Met eerbied en wijsheid
wilde je hem verslaan.
Met tegengif
liet je hem alsnog bestrijden.
 
De lichamelijke strijd
was niet te winnen
maar de geestelijke des te meer.
 
Ik zeg niet
dat je enkel hebt verloren.
Ik heb je zien winnen
keer op keer.
 
Die hele lange zware weg
ben je tot het einde gegaan.
Hoe dieper je lichaam werd ingewonnen
des te verder kwam jij daarvan af te staan.
Je bleef niet langer in gevecht
maar steeg daar ver bovenuit.
En nog meer groeide toen je kracht
steeds heler werd je geest.
 
Alleen
moest je deze weg gaan
alleen
door omstanders amper begrepen.
 
Wel,
om zo, als mens
klaar en rein
het leven los te kunnen laten
en vol vertrouwen
het ongewisse aan te gaan,
dan spreek je niet
van verliezen
dan voel je
wonderbare grootheid
die eerbied wekt bij achterblijvers
en bovenal sporen van vrede toont.
 
Naast lege plekken vol gemis
blijft deze onvergetelijke nalatenschap
voor wie het ziet
als inspirerend voorbeeld
in onze zoektocht naar het ware
en de vrede.